شهادت ابن سکیت در چنین روزی در سال 244 ه ق ابن سکیت از علمای بزرگ ادبیات عرب به شهادت رسید . وی آثار بسیاری در حوزه ادب عربی از خود به یادگار نهعاده است که از میان آنها می توان به الاضداد اشاره کرد .  توکل عباسی دستور کشتن ابن سکیت  را صادر کرد .

ورود به جبل الطارق
در چنین روزی در سال 92 ه ق سپاه اسلام به فرماندهی طارق بن زیاد وارد جبل الطارق شد .  این منطقه که در واقع پس از ورود طارق به آن به این نام نامگذاری شده است ، مرکز وقوع جنگی بود میان سپاه اسلام و سپاه اسپانیا  که نهایتا به پیروزی سپاه اسلام منجر شد .  اندلس در واقع در اواخر قرن اول هجرى به وسیله سپاهى از اعراب  و بربرهاى مسلمان شمال افریقا فتح  گردید .گفته می شود در جریان  فتح اندلس، قبایل ویزیگوت ساکن اسپانیا که از حکومت خود ناراضى بودند، با مسلمانان همکارى کردند.به همین جهت اگر چه ریاست و رهبرى اسپانیاى مسلمان با عربهاى مسلمان بود، اما رؤساى بربر و گوت هم داراى قدرت فراوان بودند.قدرت تقریبا مساوى عربها، بربرها و گوتها مانع از به قدرت رسیدن یک دولت کاملا قدرتمند مسلمان در اندلس مى‏شد.چنانکه گوتها همگى مسلمان نشدند و عده زیادى از آنها مسیحى باقى ماندند .فتح نواحى مسیحى نشین شمال اسپانیا و گسترش اسلام در تمامى آن سرزمین نیز ناتمام ماند .بنى امیه براى حفظ حاکمیت خود بر اندلس، یکى از رؤساى عرب ساکن آنجا را عامل خود قرار مى‏دادند، اما این شخص در برابر نافرمانى بربرها و گوتها قدرت چندانى نداشت و همراهى قبایل عرب با وى، معمولا براى حفظ موقعیت خودشان در برابر اقوام دیگر بود.در حالى که اندلس داراى چنین اوضاعى بود، بنى عباس موفق به سرنگونى حکومت بنى امیه شدند.در پى این واقعه، تعقیب امویان و قلع و قمع آنان آغاز شد و در نتیجه هر یک از بنى امیه در جستجوى یافتن پناهگاه به سویى گریختند.در این میان شخصى به نام عبد الرحمن از نوادگان هشام بن عبد الملک (دهمین خلیفه اموى) از چنگ عباسیان جان سالم بدر برد و به اندلس گریخت .او در سال 137 ه.ق  وارد اندلس شد (5 سال پس از تأسیس خلافت عباسى) و توانست تعدادى از قبایل عرب آنجا را با خود همراه سازد.در شرایطى که تعدادى از مسلمانان اندلس بى‏طرف بودند، نیروهاى متمایل به عباسیان متحمل شکست شدند و عبد الرحمن توانست قدرت را در دست گیرد.فاصله زیاد اندلس تا مرکز خلافت عباسیان، مانع از اقدام سریع و مؤثر بنى عباس براى تصرف اندلس شد و هنگامى که نیروهاى عباسیان به آنجا اعزام شدند، عبد الرحمن توانست همراهى گوتها و بربرها را با خود جلب کند.آنان در این مرحله حکومت عبد الرحمن را عامل حفظ استقلال سیاسى خود تلقى مى‏کردند.بدین ترتیب عبد الرحمن سلسله اموى اندلس را تأسیس کرد. عبد الرحمن و جانشینانش تا حدود صد سال بعد از تأسیس سلسله اموى اندلس، خود را امیر مى‏نامیدند.حکومت آنان جنبه دینى نداشت و عناصر کشورى و لشکرى آنان، ترکیبى از مسلمانان ومسیحیان بود.به همین دلیل نمى‏توانستند عنوان خلافت را که مفهومى صرفا اسلامى داشت، براى خود برگزینند.این امر اگر چه موجب آرامش داخلى قلمرو آنان مى‏شد، لیکن مقابله با دولتهاى مسیحى مستقل شمال اسپانیا را مشکل مى‏ساخت.بنابراین به دلیل هجوم مسیحیان به مرزهایشان، از اوایل قرن چهارم هجرى سیاست دینى مشخص‏ترى انتخاب کردند.در این زمان عبد الرحمن سوم حکمران اندلس، خود را خلیفه نامید.او با بهره‏گیرى از غیرت دینى مسلمانان، توانست مسیحیان شمال اسپانیا را شکست دهد.علاوه بر این، او در دریا نیز عرصه را بر مسیحیان تنگ کرد.در این زمان امویان اندلس، پا را از آن سرزمین فراتر نهاده قسمتى از شمال افریقا را هم تصرف کردند.این به معناى به مبارزه طلبیدن خلفاى عباسى بود.عباسیان نیز با دادن اختیارات به حکمرانان خود در شمال افریقا کوشیدند با امویان مقابله کنند.اما این اقدام سرانجام موجب کاهش هر چه بیشتر تسلط آنان بر شمال افریقا شد. بعد از سقوط امویان، اندلس از تسلط عباسیان بیرون شد. در آنجا نیز مثل بیشتر بلاد اختلاف مصرى و یمانى در میان بود. به سال 125 ابوالخطار یمانى بر اندلس تسلط یافت و صمبل بن حاتم که مصرى بود بر او بشورید و از ولایتدارى خلع کرد و یکى از مصریان را به ولایتدارى رسانید یمنیان میخواستند ابوالخطار را به مقام خویش باز برند اختلاف بالا گرفت و اندلس چهار ماه تمام ولایتدار نداشت عاقبت همگى بر ولایتدارى یوسف بن عبدالرحمن فهرى اتفاق کردند که مصرى بود و به سال 129 ولایت اندلس را بدو دادند و بنا شد یکسال ولایت بدست او باشد و سال بعد کار را بدست یمنیان دهد تا هر که را خواهند ولایتدار کنند و چون سال بگذشت یمنیان خواستند یکى از خویشتن را بولایت رسانند اما صمبل مقاومت کرد و گروه بسیار از ایشان را بکشت و باز بر ولایت یوسف اتفاق شد و کس بر او اعتراض نکرد تا عبدالرحمن اموى بر اندلس تسلط یافت. چون دولت اموى سقوط کرد و عباسیان به تعقیب و کشتار ایشان برخاستند یکى از بزرگان اموى عبدالرحمن پسر معاویة بن هشام از چنگ عباسیان به اندلس گریخت و دولت اموى اندلس را بنیان نهاد. جدایى اندلس از دولت عباسیان مایه ضعف ایشان بود اما منصور با همه کوششها که کرد نتوانست قدرت خویش را بر آن دیار استقرار دهد و به ناچار از در ملایمت درآمد. وقتى منصور از مسالمت کارى نساخت به پپین پادشاه فرنگ متوسل شد تا از او بر ضد عبدالرحمن کمک گیرد و فرستادگان به دربار او روان کرد که سالى چند در آنجا مقیم بودند و با فرستادگان وى به نزد منصور بازآمدند و باز به دربار پپین رفتند و براى وى هدیه‏هاى گرانبها بردند اما این گفتگوها ثمرى نداشت جز آنکه عبدالرحمن از هجوم فرنگیان بکشور خویش بیمناک شد و هرگز بصدد جنگ عباسیان نیفتاد بنابراین منصور در مانور سیاسى خویش به نسبت زیاد توفیق یافت و سیاست عباسیان را درباره اندلس پایه نهاد. بدوران مهدى همه دولتها از عباسیان حساب میبردند که این دولت بنهایت قدرت و وسعت رسیده بود اما آن اختلاف که میان خلیفه بغداد و اندلس بود مایه اضطراب بغداد بود که مهدى چون پدر قدرت امویان اندلس را به دیده حسد می نگریست و میخواست این دولت را از میان بردارد اما لشکر کشى به آن دیار میسر نبود که راه دراز بود و گذر دادن سپاه از صحراهاى آفریقا کارى دشوار مینمود و هم قوت عبدالرحمن اموى به حساب بود که وى در اندیشه بود دیار شام را از امویان بگیرد و اگر اوضاع اندلس اجازه میداد بدینکار اقدام کرده بود بدی نجهت دو خلیفه در بغداد و اندلس بدشمنى و کینه قانع شدند و کوشش عملى بر ضد همدیگر کمتر کردند . ابن اثیر گوید: «مهدى عبدالرحمن بن حبیب فهرى را باندلس فرستاد و او از آفریقا گذشت دریا را پیمود و بسلیمان بن یقطان که ولایت بارسلن داشت نامه نوشت و او را به اطاعت خلیفه بغداد خواند اما سلیمان دعوت وى را نپذیرفت و فهرى خشمگین با گروهى از بربران به قلمرو او هجوم برد اما سلیمان وی را بشکست و عبدالرحمن باقیمانده نیروى وى را تار و مار کرد و کشتیهاى او را بسوخت که فرار نتواند کرد فهرى در ناحیه والانس موضع گرفت و محصور شد اما مقاومتى سخت کرد و ترس وى بدلها افتاد و عبدالرحمن هزار دینار جایزه براى سرش معین کرد و یکى از بربران ویرا بکشت و سرش را به نزد خلیفه اندلس برد.
(منبع :  جعفریان ، رسول و خیراندیش  ، عبدالرسول ،  تاریخ اسلام و دولتهاى مسلمان، ص 119)

انتشار نظریه مالتوس در چنین روزی در سال 1798 میلادی نظریه تکان دهنده مالتوس در باره جمعیت  منتشر شد . توماس  مالتوس در سال 1766 میلادی به دنیا آمد . وی نظریات بدبینانه ای در باره  جمعیت جهان  روبه افزایش ارایه کرده است  . اصول عقاید مالتوس در باره  جمعیت در کتاب مشهور  وی با نام  «تحقیقی در بارة اصل جمعیت و تاثیر آن در پیشرفت آینده جامعه » مطرح  شده است . این کتاب نخستین بار در سال 1798 منتشر شد .او به همراه ریکاردو و جان استوارت میل بنیان مکتب کلاسیک را در اقتصاد ریخت .  مالتوس در  کتاب خود به این نتیجه رسید که اگر موانعی در راه ازدیاد نفوس وجود نداشته باشد، جمعیت برمبنای تصاعد هندسی  افزایش می یابد.لذا پس از یک دوره جمعیت جهان به حد انفجار خواهد رسید . او می گوید بر اساس تحقیقات انجام شده و در عرض بیست و پنج سال جمعیت زمین دو برابر شده در حالیکه مقدار زمین همچنان ثابت می ماند . او معتقد است جمعیت زمین به نسبت تصاعدی افزایش می یابد در حالیکه مواد غذایی با تصاعد عددی بالا می رود .  نظر مالتوس به طور خلاصه این است که نخست  از برقراری هر نوع آمیزش جنسی، خارج از روابط زناشوئی اجتناب شود. ثانیاً مرد اختیار همسر و تشکیل خانواده را به زمانی موکول کند که بتواند مسئولیتهای خانوادگی را به نحو مطلوب عهده دار گردد و اگر به چنین وضعی نرسد به کلی از تأهّّل صرف نظر کند.

تولد آنتوان دو سنت اگزوپری در چنین روزی در سال 1900 میلادی آنتوان دو سنت اگزوپری نویسنده مشهور فرانسوی  به دنیا آمد . وی خلبان نیز بود .
اگزو پری ابتدا به ترجمه کتب ادبی روی آورد و در آغاز کار در  سال  1912 کتاب « ژول سزار»  را از زبان لاتین به فرانسه ترجمه کرد . او به  دلیل علاقمندی بسیار به پرواز آرزو داشت که خلبان شود و بیشتر اوقات به همین دلیل از  مدرسه فرار می کرد تا پرواز هواپیما ها را تماشا کند . وی  پس از طی تحصیلات مقدماتی وارد دانشکده نظام شد و توانست در سال 1922  پرواز کند . وی در سال 1926 میلادی رمان خلبان را منتشر ساخت . همین رمان باعث افزایش محبوبیت او در میان عامه مردم شد . وی پس از آن در این حوزه به تحریر رمان های چندی همت گمارد که از میان آنها می توان به  « پیک جنوب»  و «پرواز شبانه» ، «خلبان جنگی » و« سرزمین آدم ها »     اشاره کرد . اگزو پری  در سی و یکم  ژوئیه 1944 بر اثر یک سانحه هوایی در گذشت . شازده کوچولوی او مهمترین رمان اگزوپری است . وی در این رمان زیبا و شاعرانه وصف انسانی را پیش می کشد که در میان جامعه دگرگون و پیشرفته سردر گم است . شازده کوچولوی  ساده و بی غل و غش او با خروج از انزوا و حضور در  میان جامعه با اشکال مختلف زندگی و انسان های گوناگون روبرو می گردد . شازده کوچولوی اگزوپری نمونه یک انسان ساده و بی ریاست که روح پر از صداقت خود را در میان عامه به نمایش می گذارد .

در گذشت ایروینگ واالس
در چنین روزی در سال 1990 میلادی ایریوینگ والاس  نویسنده بر جسته آمریکایی دار فانی را وداع گفت . از او بیش از چهل کتاب داستانی و غیر داستانی به جای مانده است .

اخراج آمریکایی ها در چنین روزی در سال 1949 میلادی  نیروهای آمریکایی در میانه جنگ جهانی دوم از کره اخراج شدند .

ازدواج سیاه با سفید ممنوع
در چنین روزی در سال 1949 میلادی   و به منظور اجرای همه جانبه آپارتاید رژیم نژاد پرست  آفریقای جنوبی، ازدواج زن سیاه یا سفید را با غیر هم نژاد خود ممنوع کرد .

در گذشت آیت الله دانش آشتیانی در چنین روزی در سال 1380 ه ش آیت الله دانش آشتیانی عالم برجسته و نماینده ولی فقیه و امام جمعه شهرستان آشتیان دار فانی ر ا وداع گفت . ایشان در طول عمر نود و چهار ساله شان آثار معنوی ارزشمندی از خود به یاد گار نها دند .

بمباران شیمیایی سردشت در چنین روزی در سال 1366 ه ش ارتش رژیم بعث عراق که خود را از رویارویی با رزمندگان اسلام ناتوان می دید اقدام به بمباران شیمیایی منطقه سردشت کرد که طی آن شماری از هموطنانمان به در جه رفیع شهادت نایل آمدند . رژیم بعث عراق در همین سال با انفجار چندین بمب شیمیایی در منطقه کردنشین کشور خود را، حلبچه،  فاجعه ای انسانی را در این کشور رقم زد. در این فاجعه دست کم پنج هزار نفر از مردم کرد کشته و بیش از هفت هزار نفر مجروح شدند. این اقدامات وحشیانه در حالی صورت می گرفت که عراق پیشتر پروتکل 1925 ژنو راجع به منع استفاده از سلاحهای سمی، خفه کننده و ترکیبات میکروبی امضا کرده بود. امضا کنندگان این پروتکل تاکید کرده بودند: «استعمال گازهای خفه کننده و مسموم یا امثال آنها و همچنین هر قسم مایعات و مواد یا عملیات شبیه به آن حقا مورد تنفر افکار دنیای متمدن است. همچنین دول متعهد تقبل می کنند ممنوعیت استفاده از گازهای خفه کننده و مسوم شبیه آن را به موجب این اعلامیه به رسمیت شناخته و همچنین تعهد می نمایند که ممنوعیت مزبور را شامل وسایل جنگ میکروبی نیز دانسته و خود را ملزم به رعایت مدلول مراتب فوق بدانند . » . صدام در این حملات معمولا از سه نوع گاز خردل ، گازهای اعصاب ( تابون ، سارین یا سومان ) و سیانوژن علیه مردم بی دفاع استفاده می کرد .
به همین مناسبت همه ساله چنین روزی به عنوان رو زمبارزه با سلاحهای شمیایی و میکروبی گرامی داشته می شود .